Is het ooit genoeg?

Is het ooit genoeg?

Zondag.
Op zondag stromen ze allemaal binnen. De nieuwsbrieven. Ja, ik ben zo iemand die nog nieuwsbrieven leest. Voornamelijk nieuwsbrieven van kledingshops. Ik open het, word verleid, klik door en voor ik het weet heb ik mijn winkelmandje volgegooid met allemaal kleding die ik niet nodig heb, maar “wel leuk” vind. ‘Ach, ik kan het toch weer terugsturen’, denk ik. En ik bestel het.

Vroeger.
Ineens denk ik aan vroeger. Ik weet nog dat ik vroeger zo graag een stereotoren wilde. Elke maand legde ik wat zakgeld aan de kant. Ik spaarde ervoor. En met mijn gekregen verjaardaggeld kon ik precies genoeg bij elkaar schrapen om het te kopen. Ik ging naar de winkel om die lang gewilde stereotoren te kopen. Ik was zo blij. Ik was er zo verdomd blij mee. Het was van waarde.

Jaren daarna.
Jaren later toen ik mijn eerste bijbaantje kreeg, ging ik zelf mijn eigen kleding kopen. Ik maakte weloverwogen keuzes waar ik mijn zuurverdiende centen aan uit ging geven. Kocht alleen wat ik nodig had of waar ik echt helemaal verliefd op was. En ook hier was ik verdomd blij met mijn aankopen. Het was van waarde.

Nu.
Weer jaren later kom ik aan bij nu. Maar nu is alles anders. Nu is het nooit genoeg. Nu wil ik steeds weer iets nieuws. En ik weet dat ik niet de enige ben. We willen allemaal steeds meer. Niet alleen in mij, maar in ons allemaal knaagt een klein diertje. Een diertje dat nooit tevreden is. Dat maar om voeding blijft vragen om zijn lege maag te vullen. Maar die maag is als een eindeloze put; waarbij alles wat erin gaat meteen naar beneden valt en wordt vergeten.

Toekomst.
Is het ooit genoeg? Hebben we ooit genoeg? Weet je nog dat je wilde wat je op dit moment hebt? Die ene broek, die nieuwe iPhone, die eerste auto. We kunnen alleen nog maar denken aan een nieuwere versie ervan. Alsof je zelf niet weet dat die nieuwe outfit niet meer past in die uitpuilende kledingkast. Alsof die iPhone die je nu hebt echt minder is omdat ie niet draadloos kan opladen. Alsof je niet doorhebt dat het belangrijkste is dat je auto gewoon goed en veilig rijdt. Is het in de toekomst ooit een keer genoeg?

Zondag.
Op zondag stromen ze allemaal binnen. De nieuwsbrieven. Mijn duim baant zijn weg naar het rode spijkerrokje dat me weet te verleiden. Net voor de klik laat ik hem stoppen. ‘Nee.’, denk ik. En ik meld me af van de nieuwsbrief. Van alle nieuwsbrieven. Ik begin met metselen aan die eindeloze put. Ik wil niet meer bezwijken voor iets dat ik “wel leuk” vind. Ik wil weer verliefd zijn. Het echt nodig hebben. Terug naar vroeger. Terug naar de tijd dat spullen van waarde waren. Het is genoeg.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *