Heeft die tas soms betaald?

Heeft die tas soms betaald?

Wie regelmatig met het openbaar vervoer reist, heeft waarschijnlijk net als ik een bloedhekel aan mensen die een tas op de stoel naast hen hebben staan.
Tuurlijk, ik maak me er zelf soms ook schuldig aan. Maar zodra ik zie dat het drukker wordt in de trein, haal ik direct mijn tas van de stoel.

Maar er zijn ook mensen die dat niet doen. Die stug hun tas laten staan. Doen alsof ze niet zien dat de trein binnenstroomt met tientallen mensen en met hun oortjes in de andere kant op blijven kijken.

Omdat ik iemand ben die dat niet goed kan hebben – ik bedoel; heeft die tas betaald voor een stoel of bezit het een gepersonaliseerde ov-chipkaart? Dacht het niet – stop ik wanneer ik een stoel met tas passeer en vraag ik bewust of ik er mag zitten.

Zo ook in de spits. Ik loop drie volle coupés door voordat ik eindelijk een lege plek zie. Maar wél met tas erop. De jongen ernaast is compleet verstrengeld in zijn telefoon. Ik besluit hem te storen en vraag: “Sorry, mag ik hier zitten?”. Hij kijkt op. “Ehh dit is niet mijn tas. Hier zat een vrouw, ze is naar het toilet denk ik, ofzo.”, antwoord hij.

Ik kijk nog eens goed naar de tas. De tas is oudroze en ziet er inderdaad uit als een vrouwen handtas. Oeps. Het verkeerde slachtoffer gemaakt. Sommige tassen hebben toch wel tijdelijk betaald of een gepersonaliseerde ov-chipkaart.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *