‘Ik stop niet voor je rode stoplicht’

‘Ik stop niet voor je rode stoplicht’

[Basisschool] Wanneer ik de school uit loop, zie ik twee jongens staan. Ze kijken me dreigend aan. Ik doe alsof ik ze niet zie en versnel mijn passen. Een van de jongens komt voor me staan. Hij slaat zijn armen over elkaar en zegt: ‘Ik stop niet voor je rode stoplicht, hoor’. Meerdere beledigingen volgen. ‘Kom joh, nu is het genoeg’, zegt de jongen die naast hem staat. Een ‘vuurtoren’ wordt nog even richting mijn hoofd met rode haren geworpen, waarna ze eindelijk weglopen.

[Middelbare school] Het is januari en ik vier mijn verjaardag. (Die overigens op dezelfde dag is als ‘kiss a ginger day’) Mijn buurjongen – die naar dezelfde school als ik gaat – is ook aanwezig. ‘Hey Mathilda. Er gaat iets rond op school. Ik hoorde dat roodharigen aliens zijn’. Wat krijgen we nou. Dit moet een grap zijn. ‘Ja hoor… Mijn UFO staat in de voortuin. Nooit gezien?’ We schieten in de lach. Maar de volgende dag op school hoor ik het fabeltje inderdaad voorbij komen.

[Hogeschool] Mijn telefoon trilt. ‘It’s a match!’, verschijnt er op mijn beeldscherm. Ik open de app om te kijken wie het is. Het eerste berichtje komt binnen: ‘Jij bent best mooi voor iemand die rood haar heeft.’ Ok. Bedankt. Denk ik?! Nee, niet echt. Dat is niet per se een compliment. Alsof roodharigen normaal gesproken lelijk zijn. Ik voel me lichtelijk beledigd. Maar voor even. Want inmiddels heb ik genoeg complimenten gehad over mijn lokken om alle gekke scheldwoorden mee weg te strepen. Daarnaast heb ik de Redhead Days meermaals bezocht. En dat is een paradijs gevuld met buitenaards, prachtige roodharige mensen die het tegendeel bewijzen.

Rood haar is zeldzaam, het is anders. En wat anders is valt op. Daar moet wat over gezegd worden. En dat ervaar je meer als je jong bent. Naarmate je ouder wordt, zie je steeds meer mensen die ook rood haar hebben. En anderen zien dat ook. En dat maakt het minder anders. Toch zijn er nog steeds heel veel vooroordelen over roodharigen. Mensen zijn nieuwsgierig. En niet bang om dingen te vragen. Dingen die heel raar overkomen. Of het beneden dezelfde kleur is als boven bijvoorbeeld. Schaamteloos. Alsof ze dat ook aan een brunette of blondine zouden vragen. En of het waar is wat ze zeggen over roodharigen.

‘Ehm, wat is waar, precies? Dat roodharigen snel verbranden door de zon? Dat we afstammen van katachtigen? Dat roodharigen aliens zijn? Dat we een hogere pijngrens hebben? Later grijs worden dan de gemiddelde persoon, omdat we eerst ‘strawberry blonde’ worden? Dat we gevoeliger zijn voor warmte en kou? Ik heb geen idee, het is niet allemaal bewezen.’ Aan de andere kant blijft het stil. Geen woorden meer die volgen. Eindelijk gestopt voor mijn rode stoplicht ;).

Follow my blog with Bloglovin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *