Eén van de betere jaren. Op een nog mooier jaar!

Eén van de betere jaren. Op een nog mooier jaar!

I’ll tell you what freedom is to me. No fear”. Het is een quote van Nina Simone. Het zijn woorden die vaak in mijn hoofd spoken. Ik kan er niets anders van maken dan dat ik me hierin kan vinden. Sterker nog, ik voel me precies zo.

Soms is het alsof ik gevangen zit in een kooi. In een kooi die ik zelf gecreëerd heb. Een kooi waar ik maar beter in kan blijven. Want dan ben ik veilig. Het is als zo’n typisch sprookje. Waarin een klein meisje wordt opgesloten in een toren. Wordt weggehouden van de grote, gemene buitenwereld. Ze wil ‘m dolgraag betreden. Maar ze durft nog niet te ontsnappen. Ze moet nog worden gered. Het verschil is dat ik ‘m wel betreed. Zonder dappere prins aan mijn armen, wel te verstaan.

Nu kijk ik terug op het afgelopen jaar, wat al best bijzonder is an sich, want eerlijk: ik ben niet zo van dat sentimentele gedoe wat dit betreft. Ik bedoel, ieder jaar heeft ups en downs. En ook dit jaar natuurlijk weer. En die goede voornemens? Daar komt toch nooit iets van. Ik vind het onzin. Ze overleven januari niet eens. En het is ook onzin, dat je ze in juni bedenkt en er pas mee begint in het nieuwe jaar.

Misschien klink ik verbitterd nu. Een beetje zoals de Grinch met kerst. Maar tot nu toe neem ik mijn goede voornemens ieder jaar weer mee naar het volgende jaar. Zo ben ik nog steeds geen fitgirl. Drink ik nog steeds te weinig water. Ben ik nog steeds onzeker over onzinnige dingen. Jaag ik nog steeds niet al mijn dromen na. En de allerergste: ben ik nog steeds bang. Ja, ik ben een grote schijterd af en toe.

Bang door al mijn zorgen. Bang om mijn gevoelens naar iemand uit te spreken. Bang om te zeggen wat ik nu echt wil. Maar ook bang voor dingen die bij een ‘normaal’ mens niet eens in het hoofd op komen. Ben bang voor het ergste dat kan gebeuren. Bang voor iets dat op ieder moment en op iedere plek kan gebeuren. Bang voor iets waarvoor ik niet bang mág zijn. Bang voor dingen waarvoor het geen nut heeft om bang te zijn.

Ik heb het niet in de hand. Maar dit delen, dat heb ik wel in de hand. En je raadt het al, ook hier ben ik een beetje bang voor. Want in deze wereld waarin we vooral online leven, is oordelen makkelijker dan ooit. Een stempel zit er zo op. Daarnaast zijn de meeste levens schijnbaar perfect. Is er alleen maar geluk en zaligheid. Maar ik prik er zo doorheen. We hebben allemaal wel iets. En in plaats van te oordelen, zouden we er voor de ander moeten zijn.

En dat gebeurt het laatste jaar. Steeds meer mensen stellen zich open en de meeste vatten het bijzonder positief op. Ik weet dat het afgelopen jaar mooi is geweest. Prachtig, eigenlijk. Ik denk dat ik het zelfs kan benoemen tot één van de betere jaren. Daar ben ik dankbaar voor. De wereld heeft me weer veel gebracht dit jaar.

Ik heb fantastische, nieuwe mensen ontmoet. Nieuwe dingen en plaatsen ontdekt. Nieuwe dingen geleerd. Heb liefde ontmoet en leren kennen. Leer nu wat het is. En waarom het inderdaad alles is wat je nodig hebt. Geleerd om niet alleen van een ander, maar vooral ook eerst van mezelf te houden. Heb geleerd dat ik me niet door een ander hoef te laten vertellen wat bij me past of niet. Dat ik dat zelf wel doe. Geleerd dat als je je dromen achterna gaat, je ze misschien wel echt vangt.

Ik heb ook geleerd om juist de dingen te doen die ik eng vind. En hoe ik daarop reageer. Dat ik mijn ‘kooi’ dan met me meeneem. En dat er niemand is die het aan me ziet. Dat van binnen alle alarmbellen rinkelen, mét rode zwaailichten aan. Ik heb geleerd dat dit me soms te veel wordt. Het energielevel van mijn batterij in een klap van 60 naar 20 procent daalt. Maar ook dat het het waard is. Want ik weet: als ik niet doe wat ik wil doen, ben ik niet gelukkig.

Ik leerde ook dat ik op zo’n moment aan het overleven ben in plaats van aan het leven. En dat is het hele punt. Dat is wanneer ik weer aan een mooie quote denk. Of misschien noem jij het meer zoetsappig en cliché, maar hey, is dat niet gewoon een guilty pleasure van ons allemaal?

“If you found out that you were dying, what would you do? Would you be nicer, love more or try something new? Well, you are. We all are”.

God mag weten wie dit gezegd heeft, maar deze woorden zijn waar. Waarom uitstellen wat je wil veranderen? Wat je aan jezelf wil verbeteren? Waarom bang zijn voor de liefde? Voor de wereld? Voor morgen? Wat maakt het uit als iets zich niet afspeelt zoals het perfecte scenario in je hoofd? Het gaat er om dat jij doet waar je gelukkig van wordt. Je hebt niet oneindig de tijd om jezelf gelukkig te maken. Dus waarom wachten tot het nieuwe jaar?

Waarom zou ik wachten totdat iemand mij komt redden uit die ‘zogenaamde’ kooi? In plaats van dat ik vasthoud aan mijn standaard voornemens, probeer ik nu los te laten. Aan alles wat mij doet stressen. Aan alles wat ik niet in de hand heb. En ik weet dat dit geen sprookjesverhaal is waar ik nu de sleutel ineens omdraai en vrij ben van mijn angsten. Maar dit is wel het begin. De eerste draai. In plaats van mijn lichaam in januari tot niveau fitgirl proberen te trainen en vervolgens in februari alweer te falen, train ik dit jaar mijn mind, in de hoop dat ik mijn angsten kan laten varen.


Lieve lezers, als jullie door dit zware stuk heen zijn gekomen, dan een welverdiend applaus.

En nog iets: ik wens jullie een heel gelukkig nieuwjaar vol met liefde, gezondheid en geluk. Dat jullie allemaal de dingen gaan doen die je het meest gelukkig maken en dat jullie ontzettend veel lief hebben. Liefde <3 !

 

 

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *