Even over feminisme: ja, vrouwen en mannen zijn gelijk, maar nog steeds anders

Even over feminisme: ja, vrouwen en mannen zijn gelijk, maar nog steeds anders

Ik ben geen feminist, is wat ik altijd dacht. Bij het woord ‘feminisme’ dacht ik altijd aan een sterk, vrij heftige, activistische vrouwelijke groep. Maar als je vindt dat mannen en vrouwen gelijke rechten zouden moeten hebben, dan ben je al een feminist. Dus in dat geval ben ik natuurlijk wel een feminist.

Ik ben voor gelijke salarissen voor dezelfde functie op het werk, ik ben voor dat óók vrouwen eens de baas in een bedrijf zijn of een andere hoge functie hebben en ik ben voor vrouwen in de politiek. Ik ben voor dat vrouwen ook hun lichaamshaar mogen laten staan wanneer ze dat willen, ik ben voor vrouwelijke tepels op Instagram, voor dat vrouwen ‘veel’ bedpartners mogen hebben en dat vrouwen de kleding mogen dragen die ze willen, zonder slut shaming en/of uitdagend genoemd te worden.

Ik ben voor dat zowel mannen als vrouwen het huishouden kunnen doen. Ik ben voor dat mannen en vrouwen zich allebei sterk mogen voelen. En ook allebei gevoelig mogen zijn en zich kwetsbaar op mogen stellen. Ik ben voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen op wat voor gebied dan ook. Dus ja, ik ben feminist.

Het feminisme van nu is geen feminisme meer

Echter wordt feminisme anno nu nogal vaak uit zijn verband getrokken. Zo zijn er veel vrouwen die zichzelf ‘feminist’ noemen, maar eigenlijk geen feminist meer zijn. Ze roepen onder andere dat vrouwen beter zijn dan mannen en in extreme gevallen verafschuwen zij mannen zelfs. Hier wordt de plank volledig misgeslagen: dit is geen feminisme meer. Dit is doordraven.

Maar ook lijkt er op andere gebieden helemaal geen verschil meer te mogen zijn tussen mannen en vrouwen. Ik las onlangs een artikel van FHM, waar ze vertellen over een mannelijke High Tea: de High Friet. “De High Friet is de mannelijke variant op de High Tea”, luidt de kop. In de intro wordt gepraat over dat een High Tea nogal vrouwelijk is: “lekker genieten van een kopje rooibosthee en een dozijn muffins. Maar nu is er dus ook ‘een tegenhanger’ voor de mannen, met veel frituur.”

Over dit artikel ontstond nogal wat ophef. Het zou het zoveelste gender stereotyperende artikel zijn. Want: alsof vrouwen niet kunnen genieten van een lekkere frikandel speciaal of een portie bitterballen. En natuurlijk, in plaats van dit ‘de mannelijke variant van de High Tea’ te noemen, hadden ze het ook kunnen laten bij ‘yes er bestaat nu ook een High Friet’. Maar toch: waar maken we ons druk om? Is iedereen nu constant op z’n pik getrapt? Of moet ik tegenwoordig ‘kruis’ zeggen? Ik vraag me steeds vaker af waar we toch mee bezig zijn met z’n allen.

Alles moet maar genderneutraal, een grapje wordt niet meer als grapje gezien en je kan bijna niets meer zeggen zonder dat iemand zich beledigt voelt. Waar is de zelfspot gebleven? En wanneer wordt nu eens in gezien dat vrouwen en mannen nu eenmaal verschillen van elkaar, maar nog steeds gelijke rechten kunnen hebben?

Vrouwen zijn nu eenmaal anders dan mannen. Vrouwen zijn meestal inderdaad zachter dan mannen. De meeste vrouwen zullen geen bouwvakker of loodgieter worden. En vrouwen gaan inderdaad vaker onder het mom van ‘lekker met de meiden’ zitten theeleuten met vriendinnen dan dat mannen met hun vrienden dat doen. Dat is nu eenmaal zo en dat is ook helemaal geen probleem. Dus maak dat er ook niet van.

Vrouwen en mannen verschillen, maar dat betekent niet dat je daardoor geen feminist meer kan zijn en dat alles maar genderneutraal zou moeten zijn, want: ‘vrouwen ook’. Draai het eens om. Als er een artikel wordt gepost over het zoveelste compleet roze restaurant met als kop dat je je vriendinnen moet optrommelen om er eens heen te gaan. Is er dan iemand die opstaat en zegt: ‘Ja hallo, hoezo is dit alleen voor vriendinnen? Ik wil hier ook gewoon met mijn mannelijke vrienden heen’? Volgens mij niet. Als je er dan als man heen wil, dan ga je gewoon, ondanks dat er bij het artikel alleen ‘vriendinnen’ staat. Dit is net zo goed gender stereotyperend.

Feminisme: back to basics

Over het algemeen wordt een vrouw nu eenmaal wilder van een geheel roze restaurant dan een man. Dat vrouwen andere voorkeuren en interesses hebben dan mannen, betekent niet dat mannen en vrouwen daardoor niet als gelijke kunnen worden gezien. Iets dat steeds meer ‘feministen’ lijken te vergeten. Dus back to basic, please. 

Oh, en als je als vrouw je okselhaar wil laten staan, dan doe je dat toch gewoon? Dan hoef je niet per se een statement te maken door een foto van je okselhaar online te gooien. Ik snap het statement, hoor. Maar aan de andere kant: lichaamshaar bij een vrouw is normaal, dus doe dan ook alsof het normaal is, in plaats van het online in de spotlight te zetten. Leef en laat leven en maak je beter druk om zaken die er toe doen. Zoals een gelijk salaris voor mannen en vrouwen op dezelfde functie of stem eens op een vrouw in de politiek. Daar gaat feminisme echt om.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *